Nameyek bi dîroka 28ê Tîrmehê ku ji aliyê Rêber APO ve ji eşîrên Ereb re hatiye şandin, hate weşandin. Rêber APO di axaftina xwe de ji rûspiyên eşîrên Ereb û şêxên li Bakur-Rojhilatê Sûriyeyê dijîn re dibêje, "Hûn bingehek dîrokî ya nû ava dikin ku baweriya xwe bi têkilî û hevpeymaniya di navbera gelên Ereb û Kurd de tîne."
Name ji bo gelên Sûriyeyê, bi taybetî Ereb û Kurdan, teşwîq û erêker e ku jiyaneke demokratîk bi hev re biafirînin. Bi awayekî berbiçav, ber bi dawiya nameyê ve, ew pêwîstiya yekîtiya Kurd-Ereb di hevoka "Ez ji ber bingeha wan a dîrokî piştgiriyê didim biratî û hevpeymaniya gelên Kurd û Ereb" de tîne ziman.
Nêzîkatiya Rêber APO ya ji bo tifaqa Kurd-Ereb ne tenê di vê nameyê de, ji destpêka şoreşa Rojava ve jî eşkere ye. Rêber APO girîngiyeke stratejîk dide tifaqa Kurd-Ereb, ji bo pêşxistina wê dixebite û perspektîfan pêşkêş dike. Tevgera Azadiyê, bi tevahî, di bin serokatiya Rêber APO de, girîngiyeke stratejîk dide vê tifaqê û li gorî wê nêzîk dibe. Tevî hemû xefikên Rojhilata Navîn...
Bi vê yekê, daxuyaniyên dawî yên Barzanî çi wateyê didin? Her çend me rasterast ji wî nebihîstibe jî, wî li ser bingeha neteweperestiyê peyamên tehdîdkar ji "eşîrên ereb" re şandine. Çima Barzaniyê ku rasterast an nerasterast piştgirî da êrîşên dewleta Tirk ên li ser Rojava, niha hewce dît ku daxuyaniyek wusa bide? Bê guman, bikaranîna rewşa heyî wekî hincet dê nêrînek pir saf be.
Di vê navberê de, serokê HTŞ'ê, Colanî, ENKS ji bo civînekê vexwendiye Şamê. Berî ku biçin Şamê, endamên ENKS'ê, ku bi Mazlum Ebdî re civiyan, diyar dikin ku wan projeyek pêşkêş kirine ku xwesteka xwe ya parvekirina di rêveberiyê de nîşan dide.
Her çend em naveroka wê nizanin jî, texmînkirina wê ne zehmet e. Em dikarin ji serdemên berê pêşbînî bikin ku ew ê ji sedî rêjeyek ji Rojava, ji sedî rêjeyek ji Rêveberiya Xweser, derbasbûna Pêşmergeyên Roj bo Rojava, û ji dahata petrol û darayî jî bixwazin. Wekî din, dema ku nêzîkatî welatparêzî û yekîtiya neteweyî tune be, perspektîfek bazirganî li ser welêt serdest dibe.
Zehmet e ku mirov vexwendina wan a Şamê bêyî ku ji Tirkiyeyê qut şîrove bike. Ji ber ku Tirkiye, di şexsê Hakan Fîdan de, di polîtîkayên Colanî yên li hember Kurdan de diyarker e. Em dikarin vê yekê ji daxuyaniyên berê yên Şamê fêm bikin. Me bihîst ku serokên HTŞ'ê digotin, "Em di bin zexta Tirkiyeyê de ne." Hakan Fîdan bi xwe ye ku bi berdewamî li dijî "Kurdên ku di nav cudaxwaziyê de ne" û "ew ê Sûriyeyê parçe bikin" gilî û gazinan dike. Tam li vir e ku dişibiniya di navbera Fîdan û Barzaniyê de eşkere dibe. Barzaniyê daxuyaniyek dide ku piştgiriyê dide senaryoyên karesatbar ên ku Fîdan xêz dike. Hema bêje wekî ku ew dibêje, "Erê, Kurd dixwazin cuda bibin, û heke pêwîst be, em ê bi eşîrên ereb re şer bikin."
Daxuyaniyên dawî yên Colanî jî balkêş in. Wî diyar kir ku "HSD nûnertiya hemû Kurdan nake." Ev gotin, ji ber helwesta hikûmeta Tirkiyeyê, ji me re bi tevahî nenas xuya nakin. Ev jî dikare ji bo ENKS-ê veşartinek rewa be. Em jixwe dizanin ku dewleta Tirkiyeyê bi salan e hewl dide bi rêya ENKS’ê Rojava kontrol bike. Ne zehmet e ku mirov vê çavdêriyê bike: Ger rêveberiya Rojava projeya ku wan di hevdîtinên xwe yên bi Mazlum Abdî re pêşkêş kir qebûl neke, ew ji Şamê re vebijarka ku bi tena serê xwe bimeşe pêşkêş dikin. Bi vî rengî, ew şantajê dikin. Ew kartên Tirkiye û Şamê dilîzin da ku ji rêvebiriya Rojava tawîzan bistînin.
Ji ber vê yekê, ne hewce ye ku mirov pir wateyên erênî bide daxuyaniyên Barzanî. Dema ku ew hewce dibîne ku wiya bike, dibe ku hin daxuyaniyan bide, wek mînak daxwaza azadiya Rêber APO. Di warê yekîtîya neteweyî ya Kurd de di zihniyeta KDPê de ti pêşketin çênebûye. Ew tenê hewl dide ku pêşî li hilweşîna xwe bigire. Bi taybetî, destpêşxeriya mezin a Rêber APO di vê pêvajoyê de bandora wî li Rojhilata Navîn û Kurdistanê gihandiye asta herî bilind. Ev tê vê wateyê ku Barzanî bandora xwe winda dike. Ji ber ku (her çend ne bê rastî be jî) Barzanî xwe wekî rêberê yekane yê Kurdan pênase dike.
Ji Edîtor